سایت احمدرضا


 ظاهرا علاوه بر گذشت زمان با پيروزي ايران در دعواي حقوقي در دادگاه لاهه، انزواي بي‌سابقه امريكا در شوراي امنيت سازمان ملل و بازتاب مثبت جهاني سخنراني رييس‌جمهور در مجمع عمومي سازمان ملل، تصويب لوايح مبارزه با پولشويي در مجلس شوراي اسلامي و آرامش نسبي در بازار ارز و سكه، دولت در حال رسيدن به تسلط بر اوضاع اقتصادي و سياسي است و انتظار مي‌رود با ادامه اين روند از زهر تحريم‌هاي يكجانبه جنگ طلبان كاخ سفيد كاسته شود و از مرحله دوم فشارهاي اقتصادي امريكا با تنش كمتري عبور كنيم. اما به نظر مي‌رسد كه مجموع رويدادهاي چند ماهه گذشته بر نگاه واقعگرايانه دولت اثر مثبت گذشته و قوه مجريه را به درك روشن‌تري از اوضاع داخلي و خارجي رهنمون كرده است. آماده شدن جدي دولت براي ترميم كابينه و جلسه رييس‌جمهور با چهره‌هاي اصلاح‌طلب از همان بازيابي روحيه قوه مجريه حكايت دارد كه بايد از آن استقبال كرد و منتظرآثار مثبتش بود. مدت زيادي از يك خواسته عمومي براي ترميم كابينه مي‌گذرد، دلسوزان و صاحب نظران بسياري با اشاره به نقاط ضعف برخي از مردان رييس‌جمهور خواستار تغييرات مهم در هيات دولت شدند، متاسفانه به هر دليل اين مهم مرتبا به تعويق افتاد و همين تاخير هم آثار زيانباري از خود به‌جا گذاشت. ترميم كابينه در همه جاي جهان امري مرسوم و معقول است و روساي دولت‌ها براي سرعت بخشيدن به تحركات خود و اجراي بهتر برنامه‌هاي اعلامي دست به تغييرات مديريتي مي‌زنند و از آن استفاده بسيار مي‌كنند. براي يك دولت بسيار بهتر است كه از حوادث جلوتر باشد و قبل از اينكه افكار عمومي از طرق قانوني ازجمله از طريق پارلمان برخي از تغييرات را به قوه مجريه تحميل كند خود، مديريت تغيير را برعهده گيرد و تيم خويش را بر اساس منويات جديد و انتظار افكار عمومي و مجموعه شرايط روز بيارايد.

روشن است كه كابينه دوم آقاي روحاني تحت تاثير فشارهاي سياسي از كابينه اول ضعيف‌تر بود و همگام با انتظار افكار عمومي و وعده‌هاي انتخاباتي آقاي روحاني چيده نشد. بسيار شنيده‌ايم كه برخي از وزيران فعلي جزو گزينه‌هاي چندم ايشان بودند و بر اساس مصلحت‌سنجي‌هاي غيرمعتبر برگزيده شده بودند. همان ابتدا هم مشخص بود كه شرايط كشور ايجاب مي‌كند كه مديران كاركشته، شجاع، آگاه و با انگيزه بالاي آرماني به ميدان آورده شوند اما اكنون اين نياز بسيار بيشتر خود را نشان مي‌دهد وحجت را برهمگان تمام كرده است. وزيري كه از تيتر يك روزنامه يا فشار كانون‌هاي قدرت و ثروت و ايجاد يك هياهوي مصنوعي بترسد و برنامه مهمي را تعطيل كند و ضروريات كشور را به تعويق بيندازد هرگز لايق وزارت نيست و جز خسارت چيزي متوجه مردم نخواهد كرد. براي نمونه آقاي رييس‌جمهور خوب مي‌داند كه در پيروزي ايشان، دانشجويان و دانشگاهيان تا چه حد موثر و تعيين‌كننده بودند، آيا رواست كه براي رضايت برخي از همان كانون‌هاي فشار، وزيري به مديريت آموزش عالي گماشته شود كه با روحيه آرمانگرايي و آزادي‌خواهي دانشگاهيان سازگار نباشد و با انتصابات خود تحرك و شور و شوق علمي و سياسي را از فضاهاي آموزشي بستاند؟ آقاي رييس‌جمهور بايد در اين زمينه مقاومت بيشتري از خود بروز دهد و با انتخاب و تغييري شايسته و مطابق با شعارهاي انتخاباتي خويش همراهي دانشگاه و دانشجويان را در اين شرايط بحراني از آن خود كند. اگر در اقتصاد نيازمند مردان و زنان قدرتمند و پاكدست و مدير و مدبر و نترس و بزرگ هستيم در عرصه‌هاي علمي كه عمق استراتژيك دولت است مدير آزاده، با اراده مستقل، دانشمند و تحولگرا مي‌خواهيم تا خمودگي را از دانشگاه دور كند و شادابي علمي و سياسي را به مراكز آموزش عالي بازگرداند. اگر يكي از اقشار جامعه بتواند در شرايط بحراني در توجيه مردم و آگاهي بخشي به آنها موثر باشد همانا دانشگاهيان و دانشجويان هستند. ميليون‌ها دانشجو چون از محضراستادان خود بيرون مي‌آيند به خانه‌ها و خيابان‌ها و محافل مختلف روانه مي‌شوند و مي‌توانند مصالح ومنافع و ضروريات كشور و حفظ مرزهاي جغرافيايي و فرهنگي ايران عزيز را به عمق جامعه نفوذ دهند. اگر دانشگاه ما آگاه و با انگيزه و شاداب و پرتحرك و ميداندار باشد، مي‌توان با قاطعيت از رفع خطرها و دفع خصومت‌ها مطمئن بود و كشور را بيمه شده آگاهي و تعهد دانست. بايد دانشگاه را داشته باشيم تا نبض جامعه در دست‌مان باشد.

منبع: اعتماد

درباره : موزیک ها و غیره

نویسنده و کارگردان: آدام الیوت
محصول: ۲۰۰۹
***
مکس جری هوروویتز (صداپیشه: فیلیپ سیمور هافمن): ته سیگار ها خوب نیستند چون اونها رو توی دریا میریزند و ماهیها اونها رو میکِشند و به نیکوتین معتاد میشن… داشتم شوخی می کردم چون ته سیگار نمیتونه زیر آب روشن بمونه و البته ماهیها هم جیب ندارند که بخوان فندکشون رو توش بذارند!

اشتراک گذاری در:

درباره : موزیک ها و غیره

«فاندو و لیز» قصه‌ پنج انسانی است که در برهوت رهسپار شهر خیالی تار هستند. این نمایش از روز یکشنبه ۲۹ مهرماه در تماشاخانه مهرگان روی صحنه خواهد رفت. پرستو کرمی، میثم یوسفی، مهناز غمخوار، علی طاهری، سیاوش خادم حسینی و هوشمند هنرکار بازیگران این نمایش هستند و هنرکار خود مسئولیت طراحی صحنه را برعهده دارد. سیما سامانی همچون اثر قبلی هنرکار «زندانی خیابان نواب» طراح لباس است.

فرناندو آرابال، نمایش‌نویس، شاعر، بازیگر و کارگردان اسپانیایی‌الااصل و ساکن فرانسه است. وی از دهه پنجاه میلادی با هم‌آوایی با نویسندگان پیشروی تآتر اروپا، همچون بکت و یونسکو، زبان و دیدگاه ویژه خود را وارد تآتر کرد که بعدها با نام «تآتر وحشت» شناخته شد. از دیگر آثار او می‌توان به دوجلاد، پیک نیک در میدان جنگ و گوئرنیکا اشاره کرد.

هنرکار اردیبهشت ماه سال جاری «زندانی خیابان نواب» را در تالار شانو روی صحنه داشت و همین اثر زمستان سال گذشته در خانه نمایش اداره تآتر روی صحنه رفته بود. از دیگر نمایش‌های این کارگردان و بازیگر تآتر می‌توان به «پیوند خونی»، «پروانه مفرغی»، «سلام و خداحافظ»، «آنتیگونه»، «پرده‌ها از راه می‌رسند» و… اشاره کرد.

اسامی دیگر دست‌اندرکاران نمایش «فاندو و لیز» به این شرح است: عکاس: ابراهیم حسینی، طراح پوستر و بروشور: سهیلا علیپور، تنظیم آوا و موسیقی: مهناز غمخوار، دستیار کارگردان: محمدرضا حزینی، منشی صحنه: شیرین کاظم‌زاده.

«فاندو و لیز» از یکشنبه ۲۹ مهرماه هر شب ساعت ۱۹:۱۵ در خانه نمایش مهرگان روی صحنه می‌رود.

درباره : موزیک ها و غیره

  

 شاید مخاطبان جوان تلویزیون چهره اسماعیل میرفخرایی تهیه‌کننده و مجری قدیمی صدا و سیما را به خاطر نیاورند اما حتما نام او را از پدر و مادرهایشان که بیننده چند شبکه انگشت‌شمار در دهه شصت و حتی قبل از آن بودند شنیده‌اند. میرفخرایی از سال ۱۳۴۵ کارش را به عنوان مجری و تهیه‌کننده برنامه‌های علمی، مجموعه‌ای به نام دانش در رادیو و تلویزیون آغاز کرد؛ برنامه‌ای که اولین برنامه علمی تلویزیون ایران به حساب می‌آید.

او این روزها اما از تلویزیون و اجرا در آن فاصله گرفته و ساز و کار برنامه‌سازی در این رسانه را هم صحیح نمی‌داند. میرفخرایی معتقد است رفتار مجریان این روزهای تلویزیون حتی مورد پسند یک جمع دوستانه یا مهمانی هم نیست چه برسد به آنتن زنده تلویزیون که حالا عرصه‌ای شده برای نشان دادن مجری‌هایی که بدون هیچ تستی وارد سازمان صدا و سیما می‌شوند.

این روزها هم از گاف‌های مجریان تلویزیون در فضای مجازی و رسانه‌ها کم نمی‌بینیم و نمی‌شنویم، همین موضوع باعث شد تا به سراغ میرفخرایی برویم و درباره استاندارهای مجری‌گری محترمانه و درست با او به گفت‌وگو بنشینیم. حاصل این مصاحبه را در ادامه می‌خوانید.

در چند روز گذشته برخورد نسنجیده مجری یک برنامه تلویزیونی با مهمانش واکنش‌های زیادی را در رسانه‌ها و فضای مجازی در پی داشته، این دست اتفاق‌ها در صدا و سیما تازگی ندارد و هرازگاهی شاهد گاف‌های مجری‌های این رسانه هستیم. به نظرتان قواعدی که یک مجری باید به آنها پایبند باشد در حال حاضر در تلویزیون ما رعایت می‌شود؟

پیش از پاسخ به پرسش اصلی‌تان ذکر این نکته را لازم می‌دانم. من در این مورد بخصوص نمی‌توانم نظری دهم چون تلویزیون ایران را متاسفانه به جز بخش خبری‌اش که با حرص دنبال می‌کنم، آن هم به این دلیل که اشکالات تولیدی دارد. دیگر برنامه‌های شبکه‌های داخلی را خیلی کمتر از آن اندازه‌ای که باید نگاه می‌کنم. در واقع به جز برخی برنامه‌های علمی و شبکه مستند که برنامه‌هایش از سایر شبکه‌ها معقول‌تر است برنامه‌های دیگری را نگاه نمی‌کنم. اما درباره اجرا و رعایت قواعد آن که سوال کردید باید بگویم مشکلی که پیدا شده متعلق به امروز و دیروز نیست، ۴۰ سال است که این معضل در زمینه اجرا وجود دارد که ما آنها را می‌بینیم اما مشکلات بزرگتر و عمیق‌تر مربوط به تهیه‌کننده یک برنامه است که روی مجری نیز تاثیر می‌گذارد.

این مشکلاتی که درباره‌شان گفتید از چه منظری به تهیه‌کننده یک برنامه تلویزیونی مربوط می‌شود؟

یک تهیه‌کننده است که تصمیم می‌گیرد چه برنامه‌ای بسازد، متاسفانه علیرغم توسعه فنی شبکه‌ها و رادیو و تلویزیون تهیه‌کنندگی و ساخت برنامه در صدا و سیما رو به افول رفته و به همین نسبت روی اجراها نیز تاثیر منفی گذاشته است. در این شرایط، برنامه‌سازی استاندارد مشخصی ندارد و همه چیز به سلیقه شخصی برنامه‌سازی برمی‌گردد که مجری را انتخاب کرده است، افرادی که حتی با نگاه مدیران تلویزیون هم مجریان مناسب، قابل قبول و موجهی نیستند. این را هم به این دلیل می‌گویم که هر ماه برای من ۱۰۰ تا ۱۵۰ سی‌دی که فیلم اجراست می فرستند تا من نظر دهم. از نظر من همه‌شان رد هستند و دلایل مختلفی هم برای این مسئله دارم. از میان این تعداد شاید ۲ یا ۳ نفر لیاقت اجرای یک برنامه تلویزیونی را داشته باشند که به مدیران می‌گویم. اتفاقا آنهایی که از نظر من ویژگی‌ها و لیاقت این کار را دارند در جایی مردود می‌شوند و افرادی که مثل فروشنده‌‌های تحمیل‌کننده بیشتر به دنبال بازاریابی هستند را به عنوان مجری می‌پذیرند. به نظرم سطح سلیقه مدیرانی که این افراد را برای اجرا قبول می کنند از سطح معمول جامعه پایین‌تر است.

پس در واقع برمی‌گردیم به همان سوال اول که اساسا اجرا در تلویزیون از قاعده خاصی پیروی نمی‌کند. شما هم موافق این مسئله هستید، درست است؟

اگر نخواهم حرفی زده باشم که اصطلاحا روی هوا باشد و به این سوال هم پاسخ دهم که آیا مجری نباید قواعدی را رعایت کند، باید بگویم مجری نماینده برنامه و سازمانی است که برنامه را برایش اجرا می‌کند. وقتی مجری بی‌شخصیت یا بی‌ملاحظه باشد و از ارتباطات محترمانه‌ای که که حتی در یک مهمانی با حضور چند بزرگتر رعایت می‌شود پا را فراتر می‌گذارد و یکباره با مهمانی که بزرگتر است خودمانی می‌شود و می‌گوید تو حالت چطوره؟ و این حرف‌ها یا لودگی می‌کند و ریختش را عوض می‌کند، مثلا مردها زیرابرویشان را به طور فاحشی برمی‌دارند، از نظر هنجارهای اجتماعی حتی در جامعه امروز ایران هم رد است. من نمی‌دانم این دوربین چه گرفتاری ایجاد می‌کند که افراد می‌خواهند با حرکات نامانوس خودشان را به جامعه عرضه کنند.

بسیاری از مجریانی که امروزه با پررویی روی صفحه تلویزیون جمهوری اسلامی ایران هستند اگر در یک مهمانی خانوادگی باشند از نظر حاضران آدم‌های مردودی هستند

از نظر شما به چه دلیل این اتفاق می‌افتد؟

به نظر من این مسئله چند دلیل می‌تواند داشته باشد، یکی اینکه بیشتر این افراد چون در عرصه‌های دیگر پذیرفته نشدند با قیافه‌ها و شکل و شمایلی تصنعی روی صفحه تلویزیون ظاهر می‌شوند. چرا؟ چون مثلا نمی‌توانند بروند بهیار یا حتی پزشک خوبی شوند. بنابراین چون معیاری هم در تلویزیون وجود ندارد می‌آیند گوینده تلویزیون می‌شوند.

معیارهای گویندگی از قدیم تا به حال دستخوش تغییرات زیادی شده، شما به عنوان تهیه‌کننده و مجری قدیمی تلویزیون معیارهای گویندگی و اجرا در تلویزیون را چه مواردی می‌دانید؟

معیارهای گویندگی عبارتند از دانستن زبان، سواد کافی برای اجرای آن برنامه، رعایت هنجارهای اجتماعی یعنی آنچه که در جامعه نیز ناپسند است و عدم رعایت آن هنجارشکنی محسوب می‌شود، مثلا اینکه مجری در برنامه‌ای مهمانش را به سخره بگیرد یا به او توهین کند. داخل پرانتز هم این نکته را بگویم که صدا و سیما مردمی را مخاطب قرار می‌دهد که افراد طبیعی و عادی جامعه هستند و حرکات نامانوس را نمی‌پذیرند.

به عبارت ساده‌تر باید بگویم بسیاری از مجریانی که امروزه با پررویی روی صفحه تلویزیون جمهوری اسلامی ایران هستند اگر در یک مهمانی خانوادگی باشند از نظر حاضران آدم‌های مردودی هستند. پس رعایت هنجارهای اجتماعی در عرصه اجرا برای یک مجری بسیار ضروری است. تعهد به مخاطب و مهمان برنامه هم اصل دیگری است که در زمینه اجرا باید رعایت شود.

یک مجری حق ندارد برای محبوبیت برنامه به یک فرد بیچاره‌ای که مهمان او شده اهانت کند. اما خیلی از مجریان دائم این کار را انجام می‌دهند چون فکر می‌کنند با این رفتارها خودشیرینی می کنند. این مجریان تعلیمات اجرا ندیدند، آنها باید بدانند تلویزیون خانه خاله نیست، تلویزیون برای یک جامعه است، آبروی یک نظام است اما این مجری‌ها با حرکات و رفتارهای شنیع‌شان آبروی تلویزیون و نظام جمهوری اسلامی ایران را می‌برند.

مجری‌ها تلویزیون ایران بهتر است از اجرای مجری‌های تلویزیون محترم دنیا یاد بگیرند، مقایسه کنند بینند کدام یک از آنها حرکات شنیعی که اینها انجام می‌دهند را روی آنتن تلویزیون اجرا می‌کنند. شنیع هم مترادف می‌شود با هنجار جامعه، یعتی اگر هنجار جامعه من مثلا با خالکوبی در روی پیشانی یا ابروی برداشته برای مردان مخالف است، من هم نباید در تلویزیون این کار را انجام دهم. تلویزیون مربوط به مخاطبان محافظه‌کار است.

من از کسانی که به عنوان مجری روی آنتن تلویزیون می‌روند این خواهش را دارم، فرض کنید به یک مهمانی با حضور چند فرد بزرگتر یا مراسم خواستگاری‌تان وارد شدید، رفتارتان روی صفحه تلویزیون مثل آن مهمانی باشد، شرم و حیا داشته باشید و حرمت نگه دارید

چقدر از این مسائلی که درباره‌شان صحبت کردیم به شهرت‌طلبی افراد برمی‌گردد؟ مجری که خیلی نتوانسته برای خودش به لحاظ حرفه‌ای موقعیتی دست و پا کند شاید بدش نیاید هر چند وقت یکبار با درست کردن یک حاشیه شهرت بیشتری برای خودش خریداری کند و برای مدت کوتاهی هم که شده خودش را سر زبان‌ها بیاندازد. شهرت طلبی در این نوع رفتارها چقدر دخیل است؟

خیلی زیاد، بی‌سلیقگی‌های بعضی از مخاطبان سبب می‌شود اگر حتی یک موجود عجیب و غریب را هم در تلویزیون هر شب نشان دهند برای مردم محبوب شود. ما در گذشته مثالی داشتیم و می گفتیم اکر یک چوب را هر شب در تلویزیون بگذاریم مردم عاشق آن چوب می‌شوند، حالا هم همینطور است و چون سلیقه مردم درباره اجرا افول پیدا کرده است این اتفاق می‌افتد. همین می‌شود که مجری که مثلا زبانش هم می‌گیرد اما وقتی در تلویزوین راه می‌رود مردم فکر می‌کنند او یک آرتیست است او هم این توجه را به خودش می‌گیرد و خیال می‌کند یک هنرمند جهانی شده است. در نتیجه حتی جلوی تهیه کننده قلابی‌اش هم می‌ایستد.

به نظرم یکی از مواردی که می گویم در امتحان شفاهی مجریان باید رعایت شود تست روانی است، اینکه مجری که قرار است آنتن تلویزیون را در اختیار بگیرد چقدر سلامت روانی دارد. اگر این شخص برای انتقال محتوای برنامه که می‌تواند فکاهی، دانش یا خبری باشد می‌آید انتخاب او درست است اما اگر برای فروش خودش می‌آید باید گفت این دستگاه گران و عریض و طویل برای فروش و شخصیت دادن به یک آدم بی‌شخصیت نیست.

به نظر شما چرا این اتفاق می‌افتد و افراد در جایگاه خودشان قرار نمی‌گیرند؟

ما در برنامه‌سازی تلویزیون برای اینکه محبوب مردم شویم پایین‌تر از سطح جامعه افراد را به عنوان مجری انتخاب می‌کنیم. در حالیکه مجری تلویزیون نمی‌گویم باید صد قدم بلکه دو قدم از جامعه جلوتر باشد و حرفی برای جامعه و مخاطبانش داشته باشد. ما یک مجری را در میان مردم می‌فرستیم و او از یک لات معمولی لاتی‌تر حرف می‌زند. بعد هم که از او می‌پرسیم چرا می‌گوید می‌خواهم برنامه محبوب شود، اما با لات بازی و لودگی و خراب کردن دیگران که نمی‌شود محبوب شد.

من از کسانی که به عنوان مجری روی آنتن تلویزیون می‌روند این خواهش را دارم، فرض کنید به یک مهمانی با حضور چند فرد بزرگتر یا مراسم خواستگاری‌تان وارد شدید، رفتارتان روی صفحه تلویزیون مثل آن مهمانی باشد، شرم و حیا داشته باشید و حرمت نگه دارید.

درباره : موزیک ها و غیره

نویسنده و کارگردان: زنده یاد علی حاتمی
محصول: ۱۳۶۸
***
خان داداش (محمد علی کشاورز ): ای مادر … ای …. اینقدر از ما کار کشیــدن که شدیم بوفالـو!

اشتراک گذاری در:

درباره : موزیک ها و غیره

به گزارش صبا ، فیلمبرداری مجموعه تلویزیونی «۸۷ متر» به تهیه کنندگی و کارگردانی کیانوش عیاری در لوکیشن اصلی خود در خیابان نیلوفر ادامه دارد.

در حالی که سونیا سنجری مقابل دوربین رفته است؛ تدوین این مجموعه تلویزیونی نیز همزمان با فیلمبرداری دنبال می شود و تا کنون بخش قابل توجهی از آن تدوین شده است. گفتنی است آبان ماه ادامه فیلمبرداری این مجموعه در محله بازار انجام خواهد شد.

داستان ۸۷ متر به اختلاف و درگیری دو خانواده خلیلی و پوردورانی بر سر مالکیت منزل، برمی گردد. علیرضا پوردورانی به همراه همسر، دو دختر و پسرش، خانه ای را از یک فروشنده به نام فرج ناصری خریداری می کنند اما روز اسباب کشی متوجه می شوند که خانه به فرد دیگری به نام محسن خلیلی فروخته شده است.

علی دهکردی، مهران رجبی، فریبا کامران، شهین تسلیمی، دیبا زاهدی، حسین سلیمانی، فریده سپاه منصور، محمد بحرانی، سعید پیردوست، سونیا سنجری، سلیمه رنگزن، ملیکا نصیری، رضا مسعودی، غزل شجاعی، الهه خادمی، عرفان آصفی، علی طالب لو، مهدی دانایی مقدم، سلمان خطی، نیما نوری زاده و عادله دائم پناه از بازیگران سریال «۸۷ متر» هستند.

عوامل تولید این مجموعه تلویزیونی عبارتند از: تهیه کننده، نویسنده و کارگردان کیانوش عیاری، مدیر فیلمبرداری داریوش عیاری، برنامه ریز و دستیار اول کارگردان شبنم عرفی نژاد، گروه کارگردانی رضا مسعودی و مهتاب پیش قدم، مدیر تولید حسن آقاکریمی، منشی صحنه سهیلا کاشفی، فیلمبردار بابک ابرغانی، صدابردار سیامک نیازی، دستیار صدا علیرضا مهابادی، طراح گریم محمد گل افشار و نازنین عرفی نژاد، طراح لباس مهسا حسینی، طراح صحنه سعید رحیمی، ‎عکاس نیما آقاکریمی، گروه فیلمبرداری محمد داوطلب و مصطفی امیدی، گروه صحنه پاشا طباطبایی و احمد مروی زادگان، مدیر تدارکات رضا صادق.

‎مجموعه تلویزیونی «۸۷ متر» کاری از گروه فیلم و سریال شبکه یک سیما است که در ۴۰ قسمت ۴۵ دقیقه ای در سیما فیلم در دست تولید است. برنامه ریزی شده سال  ۹۸ روانه آنتن شود.

درباره : موزیک ها و غیره

خانه قوام الدوله در زمان محمدشاه قاجار برای یکی از صاحب منصبان دوره قاجاریه به نام میرزا محمد قوام الدوله آشتیانی ساخته شده است. سال ساخت این بنا را ۱۲۱۱ هجری شمسی تخمین زده‌اند. محمد قوام الدوله ، پسر میرزا محمد تقی آشتیانی از رجال سرشناس قاجار بوده است که حسن وثوق الدوله و میرزا احمد قوام (قوام السلطنه) از نوادگان وی بوده‌اند. بنا به روایتی این بنا در ابتدا برای قوام الدوله بوده و به حکم ارث به وثوق الدوله(نخست وزیر در زمان ناصرالدین شاه) رسیده است اما در روایت دیگری وثوق الدوله این بنا را خود خریداری کرده است.

خانه ی قوام الدوله

مجموعه‌ی قوام الدوله در ابتدا مساحتی در حدود ۱۲ هزار متر مربع داشته است که در حال حاضر فقط بنای باقی مانده شامل خانه‌ی اندرونی و بیرونی است که همین دو بخش نیز در تاریخ دستخوش تغییرات بسیاری شده است.

خانه ی قوام الدوله

این سرا به صورت مثلثی ما بین کوچه های میرزا محمود وزیر، کوچه محدث و کوچه وزیری محصور و ورودی این مجموعه از کوچه محدث فعلی بوده است. کوچه سرای وثوق الدوله (محدث) به نام عصمت السلطنه (همسر محمد قوام الدوله) یا کوچه سوراخی معروف بوده و فضای سبز و پارک فعلی موجود نیز، در آن زمان به عنوان کالسکه‌خانه در کنار خانه اصلی مورد استفاده بوده است. در مجاورات این خانه‌، حمام قوام‌الدوله قرار داشته که درگذشته از این خانه دری به حمام باز بوده است.

خانه ی قوام الدوله

قسمتی از بنا در تعریض کوچه میرزا محمود وزیر از بین رفته که به احتمال زیاد متصل کننده بخش درونی و بیرونی به یکدیگر بوده است همچنین تبدیل ایوان تابستانی به تالار آینه کاری، از دیگر تغییرات بنا است که پس از توسعه ارتباط ایرانیان با کشورهای اروپایی صورت گرفته است.

خانه ی قوام الدوله

نظم و تقارن موجود در خانه چشم نواز است و این نظم و تقارن موجود در بنا با آجر و چوب تکمیل شده است. وجود اتاق هفت دری از جمله مهم ترین عوامل زیبایی این خانه است. هفت دری جزو عناصر مهم معماری ایرانی اسلامی بوده است.

خانه ی قوام الدوله

در حیاط بیرونی یک حوض و چند باغچه تعبیه شده است. در قرینه ی حیاط بیرونی، حیاط اندرونی قرار دارد که این حیاط نیز دارای باغچه و حوض است‌. این دو حیاط با چند راهرو به هم‌دیگر مرتبط می‌شوند. از ویژگی‌های دیگر وجود دو بادگیر و یک شیروانی در بام بنا است که این دو بادگیر نیز کاملا قرینه هستند.

خانه ی قوام الدوله

دیوارها دارای گچ‌بری و نقاشی از گیاهان تزیینی و اسلیمی است. بیش‌تر قسمت‌های این اتاق را فرورفتگی‌هایی در دیوار تشکیل داده است که به مانند طاقچه عمل می‌کردند.

خانه ی قوام الدوله

وقتی این ساختمان تحت نظر سازمان حفاظت آثار باستانی درآمد، چند اتاق‌، آشپزخانه و سرویس‌های بهداشتی در ضلع شرقی حیاط بیرونی به آن‌ها افزوده شد که البته قسمت نوساز با بافت قدیمی خانه‌، از قبیل در و پنجره‌، تزیینات شومینه و گچ‌بری و نمای خارجی به طورکلی مطابقت می‌کند، به طوری‌که تشخیص آن دشوار است.

خانه ی قوام الدوله

خانه ی قوام الدوله

چندی پیش این باغ لوکیشن فیلم سریال شهرزاد بود و این عمارت همان عمارت معروف «بزرگ آقا» است که علی نصیریان در آن نقش‌آفرینی کرده است. شاید هر کسی این سریال را دیده باشد تصور کند حال بنا خوب است اما اینطور نیست، بعد از اجرای این سریال بارها خبرهایی مبنی بر وارد شدن آسیب‌های جدی به دلیل ماکت سازی روی آن مطرح شد و باز هم مسئولان میراث فرهنگی حاضر به پاسخ گویی در این زمینه نبودند.

خانه ی قوام الدوله

 

درباره : موزیک ها و غیره

ششمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم «بوغازیچی» ترکیه در تاریخ ۲۶
اکتبر آغاز خواهد شد و با نمایش ۸۸ اثر از ۴۱ کشور در بخش‌های مختلف،
میهمانان ویژه، در سوم نوامبر به پایان خواهد رسید.

اوگون شنالی‌ار رییس جشنواره گفت: امسال شاهد حضور ۹۰ کارگردان با ۸۸
فیلم از سراسر جهان خواهیم بود. فیلم هایی که در جشنواره‌های مختلف اکران
شده‌اند، برای نخستین بار در این فستیوال ترکیه ارائه می‌شوند.

در این جشنواره برخی از فیلم‌های سینمایی برای نخستین بار اکران خواهد
شد. ۱۰ فیلم بلند بین‌المللی از ایران، آرژانتین، چین، فلسطین، آفریقای
جنوبی، ایسلند، قزاقستان، کوزوو و اسلوونی در این جشنواره رقابت خواهند
کرد.

پرویز شهبازی کارگردان ایرانی که سال گذشته با فلیم «مالاریا» توانست
جایزه اول این بخش را دریافت کند، به عنوان رییس هیات داوران این جشنواره
خواهد بود.

بابک جلالی با فیلم «سرزمین» و پیمان معادی نیز با فلیم «بمب؛ یک عاشقانه» در کنار سایر شرکت‌کنندگان رقیب هم خواهند بود.

همچنین در بخش «فیلم‌های بین‌المللی مستند کوتاه» نیز ۸ اثر از ایران،
هلند، انگلستان، لبنان، مجارستان، بلژیک چین، دانمارک مورد ارزیابی هیات
داوری قرار خواهند گرفت.

وزارت فرهنگ و ارشاد و سازمان رادیو و تلویزیون ترکیه «تی‌.آرتی»، ترکسل و تی.وی پلاس از حامیان این جشنواره هستند.

درباره : موزیک ها و غیره

به گزارش اميدنامه، سردار آزمون بعد از غیبت در اردوی قبلی تیم ملی ایران سرانجام با صحبت های کارلوس کی روش مجاب شد تا از خداحافظی که بعد از جام جهانی از بازی های ملی انجام داده بود منصرف شود و به دومین اردو بپیوندد.

او در جدیدترین پست اینستاگرامی خود تصویری از دیدارش با نفیسه روشن، بازیگر تلویزیون را منتشر کرد و در آن به این مساله اشاره کرد که درباره حسودی برخی افراد باهم صحبت کرده اند و گپ زده اند.

این اتفاق در حالی رخ داده که اردوی تیم ملی در اوج خود به سر می برد و تا دیدار دوستانه با بولیوی تنها سه روز باقی مانده است.

 

درباره : موزیک ها و غیره
صفحات سایت